انقلاب اسلامی تازه ها خبر

در راه انقلاب فکرى _ برای خدا قیام کنید

در راه انقلاب فکرى

امام خمینى علاوه بر کوشش پیگیر به منظور واداشتن مراجع و زعماى بزرگ روحانى به حرکت و نهضت، رسالت خود را در امر روشنگرى و افشاگرى نیز تا آنجا که امکانات به ایشان اجازه مىی‌داد دنبال می‌کرد و با شعر، نثر، پیام، کتاب و از راه‏هاى دیگر با رعایت اصول پنهانکارى، در راه بیدارى توده‏ها و کنار زدن ماسک رژیم دست‏ نشاندۀ پهلوى کوشش‏هایى به عمل می‌‏آورد.

امام سالیان درازى پیش از آغاز نهضت و مبارزه، به دنبال خودسازى و محیط ‏سازى بود. او به خوبى دریافته بود که از بزرگترین و خطرناکترین عوامل شکست و ناکامى یک نهضت و انقلاب، خودخواهىیها، قدرت‏طلبی‏ها و کیش شخصیت رهبر یا رهبران نهضت و مبارزه است. ملت‏هایى که انگیزه آنان از قیام و مبارزه، به دست آوردن زر و یور، جاه و مقام و… باشد و یا انگیزۀ مادى برانگیزۀ دینى آنان چیره شود، دیر یا زود آتش اختلاف میان آنان شعله ‏ور شود و آنان را با شکست و ناکامى روبه رو کند. قرآن کریم، این کتاب انسان‏ ساز اسلام، تنها راه رستگارى انسان‏ها را «قیام للّه‏» دانسته و توده‏ها را به آن فراخوانده است. آنجا که در سورۀ سبأ، آیۀ ۴۶ می‌فرماید: «قل انّما أعظکُم بواحدهٍ أن تقوموا للّه‏…»؛ بگو شما را به یک [اصل] سفارش مى‏کنم: قیامتان براى خدا باشد.

امام نیز با الهام‌‏پذیرى از این اندرز قرآنى، در نخستین پیام خود به ملت ایران در سال ۱۳۲۳ توده‏ها را به قیام براى خدا فراخواند، دستاوردهاى قیام براى خدا را برشمرد و نیز زیان‏هاى قیامى را که بر پایۀ مادیات آغاز شود و انگیزۀ خدایى نداشته باشد بازگو کرد. متن این پیام تاریخى که اکنون در کتابخانۀ وزیرى یزد نگهدارى می‌شود، اینگونه است:

بسم الله الرحمن الرحیم‏

‏‏     قال الله تعالی: ‏‏قُلْ اِنَّما اَعِظُکُم بِواحِدَهٍ أنْ تَقُومُوا لله مَثنی وَ فُرادی.‏‎[۲]

‏‏    ‏‏خدای تعالی در این کلام شریف، از سرمنزل تاریک طبیعت تا منتهای سیر انسانیت را‏‎ ‎‏بیان کرده، و بهترین موعظه هایی است که خدای عالم از میانۀ تمام مواعظ انتخاب‏‎ ‎‏فرموده و این یک کلمه را پیشنهاد بشر فرموده. این کلمه تنها راه اصلاح دو جهان است.‏‎ ‎‏قیام برای خداست که ابراهیم خلیل الرحمن را به منزل خلّت رسانده و از جلوه های‏‎ ‎‏گوناگون عالم طبیعت رهانده.‏

‏‏ ‏‏خلیل آسا درِ علم الیقین زن                   ‏ ‏ ‏ ‏ندای «لااُحبّ الآفلین‏ [۳] ‏» زن‏

‏‏ ‏‏‏    ‏‏قیام لله است که موسی کلیم را با یک عصا به فرعونیان چیره کرد و تمام تخت و تاج‏‎ ‎‏آنها را به باد فنا داد و نیز او را به میقات محبوب رساند و به مقام صَعْق‏‎[۴]‎‏ و صَحْو‏‎[۵]‎‏ کشاند.‏‎ ‎‏قیام برای خداست که خاتم النبیین ـ صلی الله علیه و آله ـ را یک تنه بر تمام عادات و عقاید‏‎ ‎‏جاهلیت غلبه داد و بتها را از خانه خدا برانداخت و به جای آن توحید و تقوا را گذاشت و‏‎ ‎‏نیز آن ذات مقدس را به مقام ‏‏قابَ قوسیْن أوأدنی‏‎[۶]‎‏ رساند.‏
‏‎ ‏‏خودخواهی و ترک قیام برای خدا ما را به این روزگار سیاه رسانده و همۀ جهانیان را‏‎ ‎‏بر ما چیره کرده و کشورهای اسلامی را زیر نفوذ دیگران درآورده. قیام برای منافع‏‎ ‎‏شخصی است که روح وحدت و برادری را در ملت اسلامی خفه کرده. قیام برای نفس‏‎ ‎‏است که بیش از ده میلیون جمعیت شیعه را به طوری از هم متفرق و جدا کرده که طعمۀ‏‎ ‎‏مشتی شهوت پرست پشت میزنشین شدند. قیام برای شخص است که یک نفر مازندرانی‏‎ ‎‏بیسواد‏‎[۷]‎‏ را بر یک گروه چندین میلیونی چیره می کند که حَرْث و نسل آنها را دستخوش‏‎ ‎‎ ‎‏شهوات خود کند. قیام برای نفع شخصی است که الآن هم چند نفر کودک خیابانگرد را‏‎ ‎‏در تمام کشور بر اموال و نفوس و اعراض مسلمانان حکومت داده. قیام برای نفس اماره‏‎ ‎‏است که مدارس علم و دانش را تسلیم مشتی کودک ساده کرده و مراکز علم قرآن را مرکز‏‎ ‎‏فحشا کرده. قیام برای خود است که موقوفات مدارس و محافل دینی را به رایگان تسلیم‏‎ ‎‏مشتی هرزه گرد بیشرف کرده و نَفَس از هیچ کس درنمی آید. قیام برای نفس است که‏‎ ‎‏چادر عفت رااز سر زنهای عفیف مسلمان برداشت و الآن هم این امر خلاف دین وقانون‏‎ ‎‏درمملکت جاری است و کسی بر علیه آن سخنی نمی گوید. قیام برای نفعهای شخصی‏‎ ‎‏است که روزنامه ها که کالای پخش فساد اخلاق است، امروز هم همان نقشه ها را که از‏‎ ‎‏مغز خشک رضاخان بیشرف تراوش کرده، تعقیب می کنند و در میان توده پخش‏‎ ‎‏می کنند. قیام برای خود است که مجال به بعضی از این وکلای قاچاق داده که در پارلمان‏‎ ‎‏بر علیه دین و روحانیت هرچه می خواهد بگوید و کسی نفس نکشد.‏

هان ای روحانیین اسلامی! ای علمای ربانی! ای دانشمندان دیندار! ای گویندگان‏‎ ‎‏آیین دوست! ای دینداران خداخواه! ای خداخواهان حق پرست! ای حق پرستان‏‎ ‎‏شرافتمند! ای شرافتمندان وطنخواه! ای وطنخواهان با ناموس!موعظت خدای جهان‏‎ ‎‏رابخوانید و یگانه راه اصلاحی را که پیشنهاد فرموده بپذیرید و ترک نفعهای شخصی‏‎ ‎‏کرده تا به همۀ سعادتهای دو جهان نایل شوید و با زندگانی شرافتمندانه دو عالم دست در‏‎ ‎‏‎‎‏آغوش شوید. ‏‏اِنّ لله فی ایّام دهرکم نفحاتٌ ألا فتعرّضوا لها‏‎[۸]‎‏؛ امروز روزی است که نسیم‏‎ ‎‏روحانی الهی وزیدن گرفته و برای قیام اصلاحی بهترین روز است، اگر مجال را از دست‏‎ ‎‏بدهید و قیام برای خدا نکنید و مراسم دینی را عودت ندهید، فرداست که مشتی هرزه گرد‏‎ ‎‏شهوتران بر شما چیره شوند و تمام آیین و شرف شما را دستخوش اغراض باطلۀ خود‏‎ ‎‏کنند.امروز شماها در پیشگاه خدای عالم چه عذری دارید؟ همه دیدید کتابهای یک نفر‏‎ ‎‏تبریزی بی سروپا‏‎[۹]‎‏ را که تمام آیین شماها را دستخوش ناسزا کرد و در مرکز تشیع به امام‏‎ ‎‏صادق و امام غایب ـ روحی له الفداء ـ آنهمه جسارتها کرد و هیچ کلمه از شماها صادر‏‎ ‎‏نشد. امروز چه عذری در محکمۀ خدا دارید؟ این چه ضعف و بیچارگی است که شماها‏‎ ‎‏را فرا گرفته؟ای آقای محترم که این صفحات را جمع آوری نمودید و به نظر علمای بلاد‏‎ ‎‏و گویندگان رساندید! خوب است یک کتابی هم فراهم آورید که جمع تفرقه آنان را کند‏‎ ‎‏و همۀ آنان را در مقاصد اسلامی همراه کرده از همه امضا می گرفتید که اگر در یک گوشۀ‏‎ ‎‏مملکت به دین جسارتی می شد، همه یکدل و جهت از تمام کشور قیام می کردند. خوب‏‎ ‎‏است دینداری را دست کم از بهاییان یاد بگیرید که اگر یک نفر آنها در یک دیه‏‎[۱۰]‎‎ ‎‏زندگی کند، از مراکز حساس آنها با او رابطه دارند و اگر جزئی تعدی به او شود برای او‏‎ ‎‏قیام کنند. شماها که به حق مشروع خود قیام نکردید، خیره سران بی دین از جای برخاستند‏‎ ‎‏و در هر گوشه زمزمۀ بی دینی را آغاز کردند و به همین زودی بر شما تفرقه زده ها چنان‏‎ ‎‏چیره شوند که از زمان رضاخان روزگارتان سخت تر شود. ‏‏وَ مَنْ یَخْرُجْ مِنْ بَیْتِهِ مُهاجِراً اِلَی الله ِ وَ‏‎ ‎‏رَسولِهِ ثُمَّ یُدرِکْهُ الْمَوتُ فَقَد وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَی الله ِ‏‎[۱۱]

‏‏۱۱ شهر جمادی الاولی ۱۳۶۳‏

‏‏سید روح الله خمینی‏[۱]

‏‎

  1. ـ این پیام، یکی ازتاریخی ترین اسناد مبارزاتی امام خمینی به شمار می آید واصل نسخۀ خطی آن در کتابخانۀ وزیری یزد نگهداری می شود.
  2. ـ سورۀ سبا، آیۀ ۴۶ : «ای رسول،بگو به امت،که من به یک سخن شما راپند می دهم؛ وآن سخن این است که شما خالص برای خدا، دو نفر دو نفر با هم یا هر یک تنها، قیام کنید».
  3. ـ اشاره به آیۀ ۷۶، سورۀ انعام.
  4. ـ بیهوشی و در اصطلاح عرفان به معنی فنای عبد سالک.
  5. ـ هوشیاری و در اینجا بقای باللّه پس از فنای فی اللّه . و بازگشت به عالم ناسوت برای امتثال امر رب جلیل.
  6. ـ اشاره به آیۀ ۹، سورۀ نجم.
  7. ـ رضاخان پهلوی.
  8. ـ بحارالانوار ج ۶۸، ص ۲۲۱، کنزالعمال ج ۷، ص ۷۶۹.
  9. ـ احمد کسروی؛ نویسنده و مؤلف کتابهای ضد مذهبی.
  10. ـ تلفظ قدیمِ «ده»
  11. ـ سوره نساء، آیۀ۱۰۰: «و هرگاه کسی از خانۀ خویش برای هجرت بسوی خدا و رسول بیرون آید، و در سفر مرگ او فرا رسد، اجر و ثواب چنین کسی بر خداست».

 

صحیفه امام جلد ۱ ص ۲۱

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *