تازه ها خبر

عالم مجاهد

«عالم مجاهد» به یاد شهید سید محمد باقر صدر

آیت الله سید محمد باقر صدر در سال ۱۳۱۳ در کاظمین درخانواده‌ای فقیر اما نابغه پرور به دنیا آمد . پدرش فقیه بزرگوار سید حیدر و مادرش دختر شیخ عبدالحسین آل یاسین و بانویی با تقوا بود. آیت الله صدر در کودکی پدر را از دست داد و تحت کفالت برادرش، سید اسماعیل قرار گرفت. وی پس از فرا گرفتن مقدمات و اصول نزد استادان آن زمان و برادرش، راهی نجف اشرف شد و قبل از ۲۰ سالگی به مرحله اجتهاد نائل آمد. این عالم جوان درسن ۲۲ سالگی نخستین اثر علمی-تحقیقی خود را به نام «غایه الفکر فی علم الاصول الفقه» را به جهان علم ارایه نمود و کتابهای فلسفتنا و اقتصادنا که پس  از آن به رشته تحریر در آمدند به بیان ایدئولوژی اسلامی در برابر اندیشه های وارداتی غرب می پردازد. آیت الله صدرمسأله رهبری فکری را از مسأله رهبری سیاسی جدا نمی دانست و همگام با فعالیت های فکری، به فعالیت های سیاسی و رهبری سیاسی جامعه نیز همت می‌گماشت. از این رو، وجودش خطری برای بعثیان به شمار می آمد و همین امر باعث رنجش حاکمان بعثی عراق گردید.آیت الله صدر نقش ارزنده ای در حمایت از انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی (ره) داشت و این امر برای رژیم خونخوار عراق ناخوشایند بود. سرانجام حزب بعث عراق پس از دستگیری ایشان و نیز خواهر مکرمه اش پس از شکنجه‌های فراوان در زندان های رژیم بعثی عراق در روز ۱۹ فروردین ۱۳۵۹ شمسی مصاد‌ف با ۲۴ جمادی الاولی سال ۱۴۰۰ قمری در ۴۷ سالگی به شهادت رسید. بدن خونین و شکنجه دیده این شهیدان به طور مخفیانه تحویل یکی از افراد خانواده صدر گردید  و اجساد مطهرشان  بدو ن حضور دیگران به خاک سپرده شد.

به مناسبت شهادت این عالم مجاهد حضرت امام خمینی(ره) دو م اردیبهشت پیامی صادر نمودند به شرح زیر:

 بسم الله الرحمن الرحیم‏

إنا لله و إنا إلیه راجعون‏

با کمال تأسف حسب گزارش جناب آقای وزیر خارجه که از منابع متعدده و مقامات کشورهای اسلامی به دست آورده است و حسب گزارشاتی که از منابع دیگر به دست آمد. مرحوم آیت الله شهید سید محمد باقر صدر و همشیره مکرمه مظلومه او – که از معلمین دانش و اخلاق و مفاخر علم و ادب بود – به دست رژیم منحط بعث عراق با وضع دلخراشی به درجه رفیعه شهادت رسیده ‏اند. شهادت ارثی است که امثال این شخصیت های عزیز از موالیان خود برده ‏اند؛ و جنایت و ستمکاری نیز ارثی است که امثال این جنایتکاران تاریخ از اسلاف ستم پیشه خود می ‏برند. شهادت این بزرگواران که عمری را به مجاهدت در راه اهداف اسلام گذرانده ‏اند به دست اشخاص جنایتکاری که عمری به خونخواری و ستم‏ پیشگی گذرانده ‏اند عجیب نیست؛ عجب آن است که مجاهدان راه حق در بستر بمیرند و ستمگران جنایت پیشه، دست خبیث خود را به خون آنان آغشته نکنند. عجب نیست که مرحوم صدر و همشیره مظلومه ‏اش به شهادت نایل شدند؛ عجب آن است که ملت های اسلامی و خصوصاً ملت شریف عراق و عشایر دجله و فرات و جوانان غیور دانشگاه ها و سایر جوانان عزیز عراق از کنار این مصایب بزرگ که به اسلام و اهل بیت رسول الله- صلی الله علیه و آله – وارد می ‏شود بی‏ تفاوت بگذرند و به حزب‏ ملعون بعث فرصت دهند که مفاخر آنان را یکی پس از دیگری مظلومانه شهید کنند. و عجبتر آنکه ارتش عراق و سایر قوای انتظامی آلت دست این جنایتکاران واقع شوند و در هَدم اسلام و قرآن کریم به آنان کمک کنند.

من از رده بالای قوای انتظامی عراق مأیوس هستم؛ لکن از افسران و درجه داران و سربازان مأیوس نیستم و از آنان چشم داشت آن دارم که یا دلاورانه قیام کنند و اساس ستمکاری را برچینند همان سان که در ایران واقع شد؛ و یا از پادگانها و سربازخانه ‏ها فرار کنند و ننگ ستمکاری حزب بعث را تحمل نکنند. من از کارگران و کارمندان دولت غاصب بعث مأیوس نیستم؛ و امیدوارم که با ملت عراق دست به دست هم دهند و این لکه ننگ را از کشور عراق بزدایند. من امیدوارم که خداوند متعال بساط ستمگری این جنایتکاران را درهم پیچد.

این جانب برای بزرگداشت این شخصیت علمی و مجاهد، که از مفاخر حوزه ‏های علمیه و از مراجع دینی و متفکران اسلامی بود، از روز چهارشنبه سوم اردیبهشت به مدت سه روز عزای عمومی اعلام می‏ کنم، و روز پنجشنبه چهارم اردیبهشت را تعطیل عمومی اعلام می ‏نمایم، و از خداوند متعال خواستار جبران این ضایعه بزرگ و عظمت اسلام و مسلمین می ‏باشم. و السلام علی عباد الله الصالحین.

دوم اردیبهشت ۵۹

روح الله الموسوی الخمینی‏

(صحیفه امام، ج‏ ۱۲، ص ۲۵۳ – ۲۵۴) 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *